|
Onlar İstanbulun en lüks semtlerinden Kadıköyde Fenerbahçe TCDD Kampında yaşıyorlar adına yaşamak denirse. Hayatta kalma mücadelesi veriyorlar desek daha doğru olacak sanırım. Vatanlarından bir şekilde uzaklaştılar yada uzaklaştırıldır. Çokta önemli değil aslında geliş süreçleri ve sebebleri şu anki durumları idi bizleri ilgilendiren ve aramızda birşeyler toplayarak küçücükte olsa yarım etmek amacıyla yola çıktık. Malum mevsim kış, öncelikle temin edebildiğimiz kadar giyecek aldık yanımıza, yine aramızda topladığımız üçbeş kuruşlada bir kaç günlük yiyeceklerini alırız dedik. Sabah erkenden yola çıktık, kampa vardığımızda haliyle bir çoğu daha uyanmamıştı. Bir kaç dakika içerisinde toplandılar kim olduğumuzu ve niçin geldiğimizi söylediğimizde gözlerindeki memnuniyeti kelimelere dökebilmem imkansız sanırım yaşamak gerekiyor anı ve duyguyu. Her türlü imkansızlıklarına rağmen herhangibir Çerkes Köyüne gitsek nasıl ağırlanacaksak o şekilde ağırladılar bizleri, yine yaşadıkları bunca sıkıntıya rağmen kaybetmedikleri Çerkeslikleri bir yandan gururlandırdı bizleri.(Hernekadar son günlerde Çerkeslik, Adigelik, Abazalık kavramları biraz karıştıysada benim doğup büyüdüğüm yerde Adigesi, Abazası, Çeçeni,Lezgisi ayrım yapılmaksızın ÇERKES olarak adlandırılır.) Götürdüğümüz eşyalar arasında geçen sene derneğimiz adına yaptırdığımız kaşkollardan (Yöremizde çok Çeçen olmadığı için) kalan ÇEÇENYA yazılı ve Çeçen Bayrağı işlemeli kaşkolları açtığımızda bir Çeçen ablanın gözyaşlarına birlikte gittiğimiz bir Abaza abi ve Adige arkadaşın gözyaşlarının karışması ve hepimizin boğazlarında bir şeylerin düğümlenmesi yukarıda bahsettiğim hepimizin bir ve ÇERKES olduğumuzun açık göstergesiydi bana göre. Aradan bir hafta geçmesine rağmen her dışarıya çıkıp üşüdüğümde ve sıcak evimde çocuğumla birlikte her sofraya oturduğumda o kampta kalan insanlar geliyor aklıma özelliklede hiçbir şeyden habersiz çocuklar. Ve kahrediyorum söze gelince kimine göre 4 kimine göre 7 milyon olan biz Çerkesler orada 500 kişiye insanca yaşayacakları bir ortam sağlayamadık, birlik olup birşeyler başarmaya çalışmak yerine önce Çeçen ve diğerlerini ayırdık şimdilerde de yine bir ayrışmanın arefesindeyiz. Umarım bir gün bu ayrışmaların bizleri ne hale getirdiği herkes tarafından görülür. Uzun lafın kısası çok zor şartlarda yaşayan kardeşlerimize elimizden geldiğince yardımlara devam etme kararlığındayız, bu hususta bizleri destekleyecek olan tüm hemşehrilerimize şimdiden teşekkürler ederiz. |
[1].jpg)
[1].jpg)
